نگاهی دیگر به شهوت
حتی وقتی میدان نیروی شهوت به وسیله دیگری ایجاد می شود، در واقع این خلأ درونی من و میل من است که باعث سقوط من می شود. حتی ممکن است از طرف من پیام هایی به صورت خودآگاه و یا ناخودآگاه به دیگران فرستاده شود تا آنها را به سوی من جلب نماید.
بنابراین شهوت می تواند فاعل و یا مفعول عمل کند؛ یعنی در اختیار می گیرد یا در اختیار گرفته می شود. در هر دو حالت شهوت از خلأ روحی و نوعی نیاز درونی سرچشمه می گیرد که باید با خداوند پر میشد. آنچه ما شهوت می نامیم و آنچه ما به صورت وابستگی و یا اعتیاد به ارتباط تجربه می کنیم، در واقع دو روی یک سکه اند.
درمان شهوت فاعل یا مفعول در من، این است که بپذیرم که در برابرش بی قدرتم و آن را به خدا بسپارم؛ تا اول احساس کمبود درونی کنم و بعد این خلأ را با خدا و بخشش به دیگران پر نمایم و این کارکردن عملی قدم هاست. در بسیاری از موارد مشابه من در مقابل اولین جرعه شهوت، بدون دفاع بوده و حتی نمی فهمیدم که چه بر سرم می آید. در این گونه موارد تنها چیزی که مرا نجات داده است، «بیمه ای» به نام «تسلیم» و «سپردن» روزانه خودم به خدا و تلاش برای اجرای این روش در کلیه اجزای زندگی ام بوده است.
