فقط برای امروز  بهبودی ادامه دارد  خداوندا مرا وسیله صلح و آشتی قرار ده تنها راه نجات مشیت الهی است  ساده است، انجامش بده  نخست، مهم‌ترین کار  آسان بگیر  رها کن و به خداوند بسپار بگذار از من شروع شود  زندگی کن و بگذار زندگی کنند  فقط برای امروز  این نیز بگذرد  هر اندازه که ببخشیم به همان اندازه پس می‌گیرم  ما به خانه برگشتیم  ما چیزی یافته‌ایم که برای آن هیچ جانشینی وجود نداشته‌است  ما باید جزئی از دیگران باشیم  معحزه وجود دارد  با رها کردن پیروز می‌شویم  من هیچ حق انتخابی نداریم  ما همیشه می‌دانستیم، ولی ...  تنها راه حل این است  باشد که اراده تو جاری شود، نه اراده من  راه حل نصفه و نیمه برای ما بی‌فایده است  اگر به دنبال بهبودی هستیم، دوباره برمی‌گردیم  همه چیز با پاکی شروع می‌شود  راه درست زندگی تو همین است  اینجا راه صعود به طرف پایین است  هیچ راه میان بری وجود ندارد  مشکلی دارم که قادر به حل آن نیستم  دیگر مجبور نبودم نقش بازی کنم  تسلیم، چه وازه رهایی بخش زیبایی  رهاش کن  گویی پروردگار برا نجات ما تمام کائنات را مامور می‌کند  دیگر چیزی علیه ما نیست

اعتماد به خرد جمعی

اعتماد به خرد جمعی

زمانی‌که در موقعیتی خاص مطمئن نبودیم چه کاری باید انجام دهیم؛ برای کسب راهنمایی دعا کردیم با دیگران راجع‌به آن صحبت کردیم و گاهی مدت‌های مدیدی با بیقراری صبر کردیم. راهکار مناسب نزد خداوند بود نه. خودمان در نهایت دیدیم که چطور می‌توان بدون وارد کردن خسارت بیشتر اشتباهات را تصحیح کرد اغلب می‌بایست به خردِ دیگر اعضای پاک اعتماد میکردیم. زمانی‌که متوجه کار درست شدیم، بایستی تمایل انجام آن را می‌داشتیم. انتظار ناشی از ترس هرگز موقعیتمان را بهبود نبخشید. در واقع اگر میدان را خالی می‌کردیم بایست از عواقب انجام ندادن آن می‌ترسیدیم و یا نگران می‌شدیم که کارمان درست پیش نرود با اجتناب از جبران خسارت که این اجتناب ناشی از نگرانی‌های خودخواهانه بود خود را از ژرفترین شادی‌هایی که برنامه عرضه می‌کند محروم می‌کردیم. پس با ترس برخورد کردیم پذیرای مسئولیت رفتارمان شدیم و تصمیم گرفتیم که بهترین جبران خسارتی را که می‌توانیم انجام دهیم.

کتاب قدم در عمل (صفحه 137)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


The reCAPTCHA verification period has expired. Please reload the page.