ما با بخشیدن پر می شویم، با دادن نانمان به دیگری سیر میشویم و این موضوعی نیست که نتیجه آن را ذخیره کنیم هربار فقط یک بخشش.
در تمام مدت، درواقع این آن چیزی بود که دنبالش میگشتیم برای رسیدن به آن شهوت کردیم، رابطه جنسی برقرار کردیم و از دیگران سوءاستفاده کردیم. با گرفتن از دیگران، ما خودمان را از آنها، خداوند و خودمان جدا کردیم. با بخشیدن(اهداکردن)، اتحاد حقیقی را با دیگران خداوند و حتی خود عشق، پیدا کردیم. اما این بخشش بدون سروصدا، یواشکی و از در پشتی وارد زندگی ما شد (غافلگیری با شادی)
