کلید اینجاست که ما باید بین رفتار جسمانی و نگرش روحانی که هم زمان برای یک فرد روی می دهد، تفاوت قائل شویم. معتاد جنسی با نگرش های درونی اش زندگی می کند و همه چیز را نمی بیند. او فقط رفتار فیزیکی خود را می بیند و فکر می کند که به خاطر آن است که احساس گناه می کند. این برای او واقعاً گیج کننده است. از این رو آشفتگی، انگیزه درستی است که بخواهیم هر اعتیادی را متوقف کنیم. بیشتر ما زمانی که فقط به خود فعالیت نگاه می کنیم، انگیزه لازم را برای متوقف شدن پیدا نمی کنیم؛ اما دیدن عواقب روحانی و معنوی، می تواند به ما در زودتر تسلیم شدن کمک کند. پس ما باید به آن سوی رفتارهای فیزیکی نگاه کنیم تا ببینیم اعتیاد جنسی واقعاً چه اثراتی داشته است. اما اول، اجازه دهید نگاهی به شهوت بیندازیم؛ چون این مفهوم پلی است بین جنبهی جسمانی و روحانی بیماری اعتیاد جنسی.
