گذار از عجزِ قدم یک به راه‌حل قدم دو
«در قدم اول مشکل مشخص شد. در قدم اول اقرار کردیم که ما در مقابل شهوت عاجز هستیم. ما فهمیدیم که معتاد هستیم. زمان و انرژی مستمر و فزاینده‌ای که ما صرف خیال‌پردازی جنسی و اشتغالات فکری کردیم ما را به سمت افزایش شهوت با دیگران و برای بعضی‌ها به سمت افزایش شهوت با خودشان هدایت کرد. باوجود پیامدهای اجتناب‌ناپذیر شهوت‌رانی کردن، عدم سلامت عقل ما باعث شد که بر این باور پافشاری کنیم که هنوز می‌توانیم بدون خطر شهوت کنیم و می‌توانیم به نحوی آن را کنترل کنیم؛ اما در واقع این شهوت بود که ما را کنترل می‌کرد. پذیرش این واقعیت که ما معتاد جنسی هستیم و نمی‌توانیم زندگیمان را اداره کنیم به طور طبیعی ما را به قدم دوم برای یافتن راه حل هدایت کرد.»
مفهوم نیروی برتر و ماهیت روحانی برنامه
«قدم دوم به ما وعده داد که منبع قدرتی خارج از ما می‌تواند به ما کمک کند. برای شروع این تنها چیزی بود که لازم بود بدانیم. در بدو ورود کسی از ما نخواست به درکی که دیگران از خداوند داشتند باور پیدا کنیم. SA یک برنامه روحانی است نه یک مذهب. نیروی برتر هر عضو پروردگاری است که خود او درک می‌کند. ما دیدیم که نمی‌توانیم خودمان را نجات دهیم. اگر می‌خواستیم از اسارت نفس نجات پیدا کنیم به نیرویی بیش از آنچه خود به تنهایی داشتیم نیازمند بودیم. ما دو انتخاب داشتیم یا باید به زندگی فلاکت بار با اعتیاد جنسی ادامه دهیم یا اینکه تمایل داشته باشیم که در جستجوی یک کمک روحانی باشیم.»
تعریف دیوانگی و کلید بازگشت سلامت عقل
«در SA به ما گفته شد تکرار یک کار و انتظار نتیجه متفاوت تعریف دیوانگی است. برای اکثر ما نتیجه مشخص بود؛ ما سلامت عقل نداشتیم و برای یافتن راه نجات نیازمند کمک بودیم. به دست آوردن سلامت عقل بدین معناست که از توجیه کردن و دروغ گفتن دست برداریم و این توجیه غلط را رها کنیم که شهوت‌رانی کردن به کسی آسیب نمی‌رساند. ما رفته رفته این حقیقت مطلق را پذیرفتیم که روابط جنسی و عاطفی نمی‌تواند خلا روحی ما را پرکند. تمایل به اعتماد کردن کلید قدم دوم بود؛ راه حل ما نیروی برتری بود که می‌توانست سلامت عقل را به ما بازگرداند.»