ما نیز تاوقتی که به چیزی متصل هستیم و آن را رها نمیکنیم و در تلاش هستیم که با آن بجنگیم و آن را مطیع خود سازیم عادات ما نیز با ما میجنگند و از ما به مراتب قدرتمندتر عمل میکنند و همواره برنده هستند. تنها در یک صورت است که شرایط برای ما آزادی را به ارمغان میآورد و آن درست زمانی است که شاخه را رها میکنیم. گویی پروردگار برای نجات ما تمامی کائنات را مأمور میکند و آنها را با شرایط ما مطابقت میدهد. تنها پذیرش ناتوانی و ضعف در برابر شهوت یا هر نوع دیگر از برونریزی بـه ما کمک نخواهد کرد؛ بلکه گذشتن از حق خود برای انجام برونریزی و رها کردن آن است که آزادی و پاکی را به ارمغان میآورد. ما و آنچه ما را احاطه کردهاست هر دو میدانیم که هیچ اشتباهی رخ نمیدهد. امکان هیچگونه تسلیم ریاکارانهای وجود ندارد. بنابراین باید سپاسگزاری خداوند را به جهت ترک اعتیادمان و تسلیم به جای آوریم. خداوند همیشه با ما همراه بوده و با آغوشی باز در انتظار ما بـه سـر بـردهاست. به جای اینکه از روی ترس و هراس خودمان را هلاک کنیم با تسلیم این اجبار و اضطرار را از بین میبریم.
