دیگران هم درباره این موضوع مشارکت نمودند و من جلسه را برای برگشت به سرکار ترک کردم؛ درحالی که احساس راحتی زیادی مینمودم. بالاخره جوابم رایافتم: احساس دشمنی در هنگام مواجهه با دشمنی دیگران، به دلیل کینه توزی خودم است. مهم نبود که چگونه، چرا یا کِی خشمگین میشدم، هروقت که محیط ایجاب مینمود، کینه پنهان من به شکل دشمنی بروز میکرد.
من میتوانستم این مطلب را ببینم و قبول کنم، همانطور که سال ها قبل قبول کرده بودم که من یک معتاد جنسی هستم.
