هنگامی که بیماری ما فعال میشد، افکارمان کنترل ناپذیر میشد و مرتباً به تخیلات شهوانی پناه میبردیم. ترس، اضطراب، یأس رنجش و از خود بیزاری ما را رنج میداد. ما مقاصد روحانی را تصور می کردیم؛ ولی به ندرت اعمال روحانی انجام میدادیم انتخابهای ما عواقب دردناکی را پدید می آورد و بسیاری از کارهایمان عامل شرم و انزجار بودند. تلخ رویی و سهل انگاری ما باعث مسموم شدن روابطمان با نزدیکانمان شده بود. به راستی با رها کردن اراده شخصی و سپردن اراده و زندگی خـود بـه نیرویی برتر، چه چیزی را از دست میدادیم؟ با این تصمیم کمک خداوند را بدون چون و چرا پذیرفتیم.
فقط برای امروز بهبودی ادامه دارد خداوندا مرا وسیله صلح و آشتی قرار ده تنها راه نجات مشیت الهی است ساده است، انجامش بده نخست، مهمترین کار آسان بگیر رها کن و به خداوند بسپار بگذار از من شروع شود زندگی کن و بگذار زندگی کنند فقط برای امروز این نیز بگذرد هر اندازه که ببخشیم به همان اندازه پس میگیرم ما به خانه برگشتیم ما چیزی یافتهایم که برای آن هیچ جانشینی وجود نداشتهاست ما باید جزئی از دیگران باشیم معحزه وجود دارد با رها کردن پیروز میشویم من هیچ حق انتخابی نداریم ما همیشه میدانستیم، ولی ... تنها راه حل این است باشد که اراده تو جاری شود، نه اراده من راه حل نصفه و نیمه برای ما بیفایده است اگر به دنبال بهبودی هستیم، دوباره برمیگردیم همه چیز با پاکی شروع میشود راه درست زندگی تو همین است اینجا راه صعود به طرف پایین است هیچ راه میان بری وجود ندارد مشکلی دارم که قادر به حل آن نیستم دیگر مجبور نبودم نقش بازی کنم تسلیم، چه وازه رهایی بخش زیبایی رهاش کن گویی پروردگار برا نجات ما تمام کائنات را مامور میکند دیگر چیزی علیه ما نیست