درد
اگر ما در مسیر درستی باشیم، ناگزیر زمانی فرا خواهد رسید که نزد خداوند ناله سر خواهیم داد که «از این نقص خسته شده ام و می خواهم از شرش رها شوم؛ این را از من بگیر!» پریشانی فزاینده ای که این نقص، علاوه بر دیگران در ما به وجود می آورد، به تدریج حادتر می شود تاجایی کـه بـر تـمـام عواقب خوشایند و ناخوشایند آن غلبه می کند. این ادراک فروتنانه باعث روشن شدن یکباره نقص می شود. این جوهر و ماهیت قدم شش و هفت است.
اغلب با کار کردن قدم پنج با راهنمایمان، به سمت قدم شش و هفت هدایت می شویم و به راهنما، خداونـــد و تمام جهان اقرار می کنیم که ما قصد داریم اشتباهاتمان را کنار بگذاریم. این فرآیند برای ما قطعی خواهد کرد که قصد داریم در یک مسیر صحیح حرکت کنیم؛ اما مسئله دیگری نیز هست و آن رهاشدن از قدرتی است که این نقص ها برروی ما دارند. همانند شهوت و اعتیاد جنسی، در مورد این نقص ها نیز باید مسئولیت آنها را بپذیریم و فعالیت های لازم را انجام دهیم و آنگاه با لطف خداوند می توانیم بر این نقص های اخلاقی پیــروز شویم.
