سپاسگزاری را از دندانها آغاز کنید
یکی از بزرگترین تجربیات روزانه من دعای سر سفره است. (از دیدگاه بیل ص ۳۷)
روزهای قبل از بهبودی به ندرت به سپاسگزاری اهمیت می دادم. غبار شهوت دیدگانم را کور کرده بود و نعمت های بی کرانی را که در اختیارم قرار گرفته بودند نمی دیدم، از جمله فرزندم که عیان و آشکار در پیش چشمم بود. علاوه بر این که غبار شهوت دیدگانم را کور کرده بود، احساس شرم و ناامیدی و زیاده خواهی ناشی از اعتیاد جنسی نیز قدرت دیدن نعمت ها را از من گرفته بود.
وقتی با انجمن آشنا شدم در احساس بی ارزشی مطلق گرفتار بودم. یکی از اعضا پیشنهاد کرد که “لیست سپاسگزاری” تهیه کنم. با نفرت پاسخ دادم “چیزی برای سپاسگزاری ندارم”. او گفت میتونی” از دندانها شروع کنی!”. این کار را انجام دادم و آرام آرام به انسانی سپاسگزار مبدل شدم.
